Fundamenty domu muszą być na tyle solidne, by udźwignąć obciążenie całego budynku. Przenosząc jego ciężar na grunt, narażone są na rozmaite uszkodzenia. Jeśli jednak zostaną odpowiednio zaprojektowane oraz wykonane zagwarantują trwałość powstającego domu. Zaniedbanie tego etapu prac budowlanych i źle wykonane fundamenty mogą w przyszłości prowadzić do nierównomiernego osiadania budynku i powstawania psujących jego estetykę pęknięć ścian. Jeśli zatem zależy inwestorowi na wzniesieniu trwałego domu, powinien zadbać o jego solidną podstawę.

Projektując fundamenty domu, należy dostosować je po pierwsze do wielkości budynku (tu bierze się pod uwagę powierzchnię domu, liczbę kondygnacji oraz technologię budowy i rodzaj zastosowanych materiałów budowlanych), po drugie warunków gruntowych panujących na danym obszarze (rodzaj gruntu, głębokość strefy przemarzania, poziom wód gruntowych).

Fundamenty domu a rodzaj gruntu

Sposób budowy fundamentów należy uzależnić od rodzaju podłoża. Znaczenie ma tutaj stabilność i nośność gruntu. Zdecydowanie łatwiej jest wznosić budynek na żwirach, piaskach i zwartych skałach niż podłożu niestabilnym, charakteryzującym się słabą nośnością. Najtrudniejszymi gruntami, które albo wymagać będą szczególnych warunków posadowienia budynku, albo całkowicie uniemożliwią budowę domu, są grunty nasypowe (utworzone w wyniku działalności człowieka) oraz torfy.

Głębokość posadowienia budynku

Choć nie jest to regułą, budynki wznosi się zwykle w ten sposób, by ich fundamenty znajdowały się poniżej strefy przemarzania. Zależnie od rejonu kraju jest to głębokość 0,8 m (zachodnie krańce Polski) do 1,4 m (północno-wschodnia Polska).

Postępowanie takie znajduje swoje uzasadnienie w tym, że zamarzający grunt zwiększa swoją objętość, co z kolei może powodować pęknięcia fundamentów i ścian budynku. To ryzyko dotyka jednak tych budynków, które wznoszone są na gruntach wysadzinowych, a więc takich, które zawierają wiele drobnych cząsteczek. Lekkie budynki wznoszone na gruntach, niepowodujących wysadzin mrozowych, czyli na przykład grubych piaskach i żwirach można budować w taki sposób, że fundamenty domu posadowione są znacznie płycej, zazwyczaj na głębokości 50 – 60 cm.

Fundamenty w domach jednorodzinnych

W naszym kraju praktykuje się budowę fundamentów na dwa sposoby:

Ława fundamentowa

Często określana jest jako tradycyjne fundamenty domu. Obecnie jest to najpowszechniej stosowane rozwiązanie. Budowa takich fundamentów trwa aż do czterech tygodni i wymaga właściwej hydroizolacji dostosowanej do panujących na danym terenie warunków gruntowych. Do budowy takich fundamentów stosuje się zwykle beton niższej klasy, a do wymurowania ścian bloczki betonowe.

Płyta fundamentowa

Nieco rzadziej stosowane rozwiązanie, po które sięga się zwykle przy wysokim poziomie wód gruntowych oraz podłożu charakteryzującym się słabą nośnością. Buduje się je zdecydowanie szybciej, bo ok. tydzień. Płyta fundamentowa pozwala na szczelną hydroizolację budynku od podłoża. Jej zaletą jest większa odporność na osiadanie budynku niż w przypadku ławy fundamentowej. Do jej wykonania konieczny jest jednak beton wyższej klasy.

Zważywszy na konieczność dostosowania podstawy do wielkości domu, obciążeń przenoszonych na grunt oraz rodzaju podłoża fundamenty domu zawsze projektuje się indywidualnie i dostosowuje do powyższych warunków. Tylko takie podejście do tematu pozwala zagwarantować stabilność i trwałość budynku.

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

CommentLuv badge